Culinary
bonds
De keuken als band
De mooiste erfenis zit in die kleine details die laten zien dat je vader in jou aanwezig is. In de manier waarop je beweegt of alledaagse handelingen uitvoert. Mathis Molinié trad in de voetsporen van zijn vader Philippe en ging werken in zijn restaurant in Rouen, waar hij van hem leerde en zijn gebaren en technieken bijna onbewust overnam. Vandaag deelt Mathis, met meer dan een miljoen volgers op sociale media, een nalatenschap van smaken en aroma’s waarin de echte hoofdrol is weggelegd voor de verbondenheid met zijn vader.
@mathismolinie
He is
just like a mirror
De keuken is de plek waar hun band vorm krijgt. Waar lessen niet met woorden worden doorgegeven, maar door te observeren. Elke dag zien ze in elkaar een spiegel bij het snijden van groenten, het strikken van een schort of het roeren in stoofgerechten.
Wat zie je van je vader in jezelf?
Discipline en hoge eisen. Het kostte me veel moeite om dat te accepteren: om zes uur ’s ochtends beginnen, boodschappen doen en tijd besteden aan elk ingrediënt voordat het in een recept wordt verwerkt. Ik verweet hem dat hij zoveel werkte. Nu denk ik dat ik geen week zonder werken kan, omdat ik dit vak ben gaan liefhebben. Voor mij is het niet eens meer werk, het is een passie.
Hoe is deze band ontstaan?
Al van jongs af aan was ik met hem in de keuken. Als kind liet hij me meedoen aan veel recepten en leerde hij me werkelijk alles. Elke middag na school ging ik met hem naar het restaurant en keek ik hoe hij kookte. Eén keer zijn gebaren zien was genoeg om ze voor altijd te onthouden.
Like father, like son
